گل گت - مهشید عباسی : علی کفاشیان این روزها دیگر آن مرد شش سال قبل نیست. او حالا حتی خنده هایش هم شباهتی به خنده های سال های قبلش ندارد. مرد خندان ساختمان سئول حالا برای حفظ صندلی اش حتی دوستان سابقش را هم قربانی می کند. مردی که دیگر خبری از آن سادگی کودکانه و یا بهتر بگوییم معصومانه در چهره اش خبری نیست. حالا باید در پس آن خنده های مرموز دنبال راز و رموز بگردیم.

او سال های گذشته آن اندازه صداقت داشت که در مقابل میلیون ها ببینده تلویزیونی بگوید که در فدراسیونش حتی قدرت جابه جایی یک لیوان را ندارد اما حالا همین مرد آن اندازه در این فوتبال تجربه کسب کرده که در مقابل منتقدانش خنده های طعنه آمز بزند و آن ها را به مبارزه بطلبد.

علی کفاشیان هیچ ابایی ندارد که بخاطر یک توصیه دوست چندین ساله اش را وانهد و به اردوگاه حریف بپیوندد. حاج محمد دوانی ریئس سابق هیئت فوتبال استان بوشهر ، دوست سابق علی کفاشیان این روزها آن اندازه سرش خلوت شده است که همه اتفاقات گذشته را با خود مرور کند و در پایان، آن جا که همه حوادث مثل یک فیلم سینمایی جلوی چشمانش رژه می رود و به پایان می رسد آه بلندی بکشد و خطاب به رفیق سابقش بگوید(( این بود رسم دوستی تاواریش؟ )) و خود به جای دوست سابقش در مقام پاسخ برآید و اینگونه جواب بگیرد(( زندگیه دیگه. کاری اش نمیشه کرد.))

دوستی، دوستی تا آخر دنیا

روزی که علی کفاشیان برای اولین بار ریئس فدراسیون فوتبال شد این محمد دوانی- ریئس مقتدر هیئت فوتبال استان بوشهر بود که دست دوستی به سوی رئیس جدید دراز کرد و در یک جلسه خصوصی در اتاق ریئس دستانش را به گرمی فشرد. الحق و انصاف همیشه هم پشت سر رئیس بزرگ ایستاد و همیشه از حامیان علی کفاشیان بود. البته رئیس خندان فدارسیون نیز هوای (( حاج آقا دوانی)) را داشت. این لقبی بود که کفاشیان همیشه محمد دوانی را با این عنوان صدا میزد.آن ها حتی در سفر حج نیز همیشه کنار هم بودند و هوای هم را داشتند. انتخابات فدراسیون که فرا رسید این علی کفاشیان بود که از سوی دولتی ها تحت فشار قرار گرفت و یارانش یکی پس از دیگری او را ترک کردند. عزیز محمدی خود سودای ریاست فوتبال بر سر داشت و مهدی تاج حامی سردار بود. کفاشیان حالا همه امیدش به روئسای هیئت های فوتبال استان ها بود. به همین خاطر بود که دست به دامن رفیق صمیمی اش شد. او می دانست حاج آقا دوانی در بین روئسای هیئت ها از نفوذ و قدرت زیادی برخوردار است و می تواند بسیاری از آراء را به سمت او بکشاند. حاج محمد دوانی نیز انصافا حق دوستی را خوب به جا اورد و توانست بسیاری از دوستانش در هیئت استان ها را مجاب کند که به علی کفاشیان رای بدهند. روزی که کفاشیان در انتخابات فدراسیون فوتبال برای دومین دوره پیاپی انتخاب شد او بود که بار دیگر دست حاج آقا را به گرمی فشرد و با یک لبخند (( از بابت همه زحمات حاج آقا دوانی)) از او تشکر کرد. او سهم به سزایی در ماندن علی کفاشیان در ساختمان تیره رنگ خیابان سئول داشت.

چون دوست ،دشمن است

حالا نوبت علی کفاشیان بود تا جبران همه زحمات ریئس بوشهری اش را بکند. انتخابات ریاست هیئت فوتبال استان بوشهر نزدیک بود و ریئس اداره ورزش و جوانان بوشهر در یک لجبازی تاریخی نمی خواست دوانی بار دیگر سکاندار فوتبال استان شود. ان ها از هیچ کاری دریغ نمی کردند. حتی این رضا جمشیدی – ریئس اداره ورزش و جوانان استان بوشهر- بود که رنج سر به تهران را به خود هموار کرد و به دیدار کفاشیان رفت تا او را مجاب کند که دوانی به صلاح فوتبال استان نیست که دوانی همچنان ریئس فوتبالش بماند. اما آقای خندان فوتبال ایران هنوز یادش نرفته بود که حاج آقا دوانی چه زحماتی برایش کشیده است. کفاشیان آب پاک را که روی دست جمشیدی ریخت ، او دست از پا درازتر به بوشهر بازگشت تا به فکر نقشه های جدید برای دوانی باشد. دوانی نیز که حمایت ریئس بزرگ را پشت سر خود می دید در فراخوان اداره کل ورزش و جوانان نام نویسی نکرد. در ان سو علی کفاشیان نیز فراخوان اداره کل ورزش را زیر سئوال برد و آن را غیر قانونی می دانست.

پرواز شماره 457 تهران- بوشهر در روز پنج شنبه هفتم مهرماه امسال مسافر آشنایی داشت. علی کفاشیان ریئس خندان فدراسیون فوتبال به بوشهر آمده بود تا انتخابات هیئت فوتبال این استان را برگزار کند. او به همه قول و قرارهایش به رفیق قدیمی اش پشت کرده بود.

وقتی که رضا جمشیدی در فرودگاه بوشهر به استقبال علی کفاشیان رفت و او را در آغوش گرفت مشخص بود که جبهه بندی ها تعغییر کرده و این علی کفاشیان است که در چرخشی صد و هشتاد درجه ای به اردوی حریف پیوسته.

همیشه پای یک علی در میان است

علی افراشته نامی بیشتر سیاسی است تا ورزشی. دوستی نزدیکش با علی لاریجانی سبب شد تا خیلی زود به مناصب بلند دولتی برسد. اگر نگاهی به پیشینه اش بیندازیم ردپای علی لاریجانی را نیز خواهیم دید.او حالا معاون اجرایی مجلس شورای اسلامی است. مجلسی که علی لاریجانی ریاست آن را برعهده دارد. قبل از این بین سال های 1362 تا 69 مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان های بوشهر و هرمزگان بوده. همان سال هایی که علی لاریجانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت هاشمی رفسنجانی را عهده دار بود.از سال 1372 تا 76 مدیر عامل مرکز آموزش صدا و سیما و مشور اجرایی معاون اداری مالی صدا و سیما بوده. همان زمان که علی لاریجانی ریاست سازمان عریض و طویل صدا و سیما را برعهده داشت. البته که این لیست هنوز ادامه دارد. در سال 1384 که محمود احمدی نژاد ریئس جمهور شد و علی لاریجانی هنوز رابطه اش با او شکراب نشده بود با دستور مستقیم او علی افراشته بار دیگر به زادگاهش بازگشت تا کلید استانداری آن جا را تحویل بگیرد.

این شروع ماجرایی بود که سرنوشت حاج محمد دوانی را رقم زد. دوانی که در بوشهر به (( حلقه مسجد توحیدی ها )) شهرت دارد چرا که او در محله سنگی بوشهر امورات مسجدی را اداره می کند که به نام مسجبد توحید شهرت دارد. او حتی نام باشگاهش را نیز به همین نام گذاشته. باشگاهی که تا سال گذشته در لیگ دسته سوم کشور حضور داشت. آن ها یکی از حلقه های با نفوذ مذهبی در بوشهر هستند. افراشته که استاندار شد حلقه مسجد توحید و در راس آن ها محمد دوانی از مخالفان سرسخت این انتصاب بود.هنگام ورود افراشته به بوشهر در حالی که دیگران با حلقه های گل به استقبال استاندار جدید رفته بودند این مسجد توحیدی ها بودند که با پیراهن مشکی و به نشانه مخالفت با این انتصاب در فرودگاه ظاهر شدند. آن ها این انتصاب را یک عزای عمومی برای استان می دانستند. اختلافات علی افراشته و محمد دوانی از همین جا کلید خورد.

استانداری افراشته در بوشهر سه سال بیشتر طول نکشید و او بار دیگر به تهران بازگشت.

حسن روحانی که به ریاست جمهوی ایران انتخاب شد انتخاب وزیر ورزش به گره کور دولت تدبیر و امید تبدیل شد. وقتی مجلس به مسعود سلطانی فر رای اعتماد نداد این رضا صالحی امیری بود که از سوی ریئس جمهور به مجلس معرفی شد و او سرپرستی وزارت ورزش را بر عهده گرفت. انتخابات هیئت فوتبال بوشهر مصادف شد با سرپرستی صالحی امیری بر وزارت ورزش. اینجا بود که رضا جمشیدی آخرین پاتک را بر محمد دوانی زد. جمشیدی و افراشته هر دو یک دشمن مشترک داشتند.محمد دوانی. مردی که با یکی در ورزش و با دیگری در سیاست دچار اختلاف شده بود. از این رو بود که اینبار جمشیدی به سراغ افراشته رفت تا افراشته از قدرت سیاسی اش استفاده کند و دوانی را از پیش رو بردارند. افراشته اینبار دست جمشیدی را پس نزد و به سراغ رضا صالحی امیری رفت تا با او معامله کند. معامله ای که برای هر دو طرف سودآور بود. در یک سو معاون اجرایی مجلس به صالحی امیری قول داد تا از هر کوششی برای اینکه مجلس به او رای اعتماد بدهد دریغ نکند و رای مثبت نمایندگان برای وزیر شدن او بگیرد. از سوی دیگر صالحی امیری می بایست به کفاشیان فشار می آورد تا دست از حمایت دوانی بردارد.

البته که این رضا صالحی امیری بود که ساعتی بعد به رئیس دفترش دستور داد شماره علی کفاشیان را برایش بگیرد. او از حساسیت موضوع صحبت کرد و اینکه صلاح نیست محمد دوانی بار دیگر ریئس هیئت فوتبال باشد. کفاشیان البته نشان داده که ریئس حرف گوش کنی است.

هر چند که علی افراشته نتوانست به قولش عمل کند و رضا صالحی امیری- دومین وزیر معرفی شده ورزش – به مجلس نتوانست رای اعتماد نمایندگان را به دست بیاورد اما توصیه او به کفاشیان کار خودش را کرده بود.

انتخابات هیئت فوتبال استان بوشهر بدون حضور محمد دوانی برگزار شد و علی کفاشیان و رضا جمشیدی با لبخند جلوی دوربین عکاسان و خبرنگاران قرار گرفتند و از برگزاری یک انتخابات سالم سخن گفتند. انتخاباتی که عادل فردوسی پور در برنامه اش نشان داد چندان هم سالم نبوده. تخلفات گسترده در انتخابات این استان برای بوشهری ها یک شرمساری تمام بود.

علی کفاشیان در حالی همان شب بوشهر را به مقصد تهران ترک کرد که پروژه بزرگ شکست حاج محمد دوانی را با موفقیت به پایان رسانده بود. خنده های ریئس حاکی از موفقیت این ماموریت بود. آن سوتر در یکی از خانه های خیابان سنگی کمی ان سوتر از مسجد توحید مردی در خانه اش نشسته بود و همچنان در پی پاسخی برای این سئوالش بود(( این بود رسم دوستی حاج علی؟))

منبع : مجله ( ماهنامه ) دنیای فوتبال / سال هفتم / شماره 3 سری جدید / دیماه 1392 / ص31