چه براي تمجيد و تحسين باشد و چه براي مسخره كردن، لقب دادن در فوتبال خيلي متداول است، آن‌قدر كه نمي‌توان فوتبال را بدون لقب‌هاي مختلف تصور كرد. دامنه‌اش هم خيلي گسترده است، از باشگاه‌ها تا بازيكنان مختلف ممكن است هركدام به خاطر ويژگي خاص‌شان لقبي خاص خود پيدا كنند كه تا سال‌ها در ياد هواداران باقي بماند.

اين نگاهي است به بعضي از القاب فوتبالي ايراني و خارجي... فرهاد كاظمي، عليرضا نيكبخت يا ميلاد ميداوودي از لقب‌سازترين‌هاي فوتبال ايران هستندکه برای دیگران لقب ساخته اند شاید معروفترین آنها مجید کامپیوتر باشد که هنر زبان فرهاد کاظمی است که البته نه برای تمجید بلکه برای مسخره کردن مرد اخلاق فوتبال ایران ، مجید جلاالی ساخته شد...لقبی که بعد ها با شکلی مثبت برای این مربی عنوان شده و می شود

محمد نصرتي : محمد پشه
محمدرضا ماماني : رضا سامورايي
عباس آقايي : عباس شخصيت
علي انصاريان : علي بخيه
غلامرضا رضايي: 206 يا شلمان
حنيف عمران زاده : «مامان زيلا». بچه غول
داود سيدعباسي : داوود دكمه
عنايتي: رضا ملخ
مهدي اميرآبادي : مهدي موتوري
هادي شكوري :‌ هادي دل‌دوست (زياد عاشق مي شده )
سيروس دين محمدي : خاله ريزه
نویدكيا : نمكي
پورغلامي: ناخدا فرهاد
عزيز اصلي:عزيز فنر
عبدالله كرمي :جومونگ
لك چيرا : صخره
افشين پيرواني : سيم خاردار
محمد ابراهيمي : (اف 14)